O pogrzebie

W celu ustalenia terminu oraz godziny Mszy św. i pogrzebu należy skontaktować się z ks. proboszczem.

Msza św. pogrzebowa odprawiana jest w kościele parafialnym. Pochówek odbywa się na małym lub dużym cmentarzu.

Dokumenty przy zgłaszaniu pogrzebu

– akt zgonu wystawiony przez Urząd Stanu Cywilnego,

– karta zgonu przeznaczona dla celów administracji cmentarza,

– zaświadczenie o udzieleniu sakramentu chorych i wiatyku (Komunii św.), jeśli zgon nastąpił poza parafią lub w szpitalu (wystawia je kapelan szpitala),

– zgoda proboszcza miejsca zamieszkania, jeśli pogrzeb ma się odbyć w innej parafii (zgodę należy uzyskać przed załatwianiem formalności).

Prawo do pogrzebu katolickiego

– wierni zmarli mają prawo do pogrzebu katolickiego.

Forma pochówku

– Kościół zaleca pochówek ciała do ziemi,

– Kościół nie zabrania kremacji, jeśli nie została ona wybrana z pobudek przeciwnych nauce chrześcijańskiej.

Pogrzeb samobójcy

Nie odmawia się pogrzebu katolickiego samobójcom, którzy w ciągu życia okazywali przywiązanie do wiary i Kościoła.

Zgodnie ze zdaniem psychiatrów, nie ponoszą oni w pełni odpowiedzialności za swój czyn, ze względu na brak pełnej świadomości lub stan chorobowy o podłożu psychicznym.

Nie mają prawa do pogrzebu katolickiego

– notoryczni apostaci, heretycy i schizmatycy,

– osoby, które wybrały spalenie ciała z motywów przeciwnych wierze chrześcijańskiej,

– jawni grzesznicy, ze względu na publiczne zgorszenie wiernych,

– samobójca, jeśli przed zamachem na swoje życie był powodem publicznego zgorszenia.

Odmowa pogrzebu

– ma miejsce tylko wtedy, jeśli dana osoba nie prosiła przed śmiercią o posługę kapłańską lub nie okazała żadnych oznak skruchy,

– wiąże się z odmową odprawienia Mszy św. pogrzebowej, co nie oznacza, że nie wolno za danego zmarłego odprawiać Mszy św. w ogóle,

– nie wiąże się z odmową miejsca pochówku na cmentarzu w miejscowości, gdzie istnieje tylko katolicki cmentarz parafialny.

Z Katechizmu Kościoła Katolickiego

Dzień śmierci jest dla chrześcijanina, po zakończeniu jego życia, dopełnieniem jego nowego życia rozpoczętego na chrzcie, wzmocnionego przez bierzmowanie i karmionego Eucharystią, będącą antycypacją uczty niebieskiej (Kompendium KKK 354).

Z dokumentów Synodu Archidiecezji Poznańskiej

W zasadzie każdy należący przez chrzest św. do Ludu Bożego ma prawo do chrześcijańskiego pogrzebu, który jest widocznym znakiem przynależności do Kościoła, a także stanowi dowód troski Kościoła o zbawienie zmarłego, chyba że swoim życiem temu zaprzeczał. Kościół nie rozstrzyga o losie osoby zmarłej, a sam pogrzeb ma zawsze charakter modlitwy wstawienniczej za zmarłego (Synod, T. 1, nr 653).

Podstawa prawna
1. Katechizm Kościoła Katolickiego, nr 1680 – 1690.
2. Kodeks Prawa Kanonicznego, kan. 1176 – 1185.
3. Kompendium Katechizmu Kościoła Katolickiego, Kielce 2005, nr 354 – 356.
4. Konkordat między Stolicą Apostolską i Rzecząpospolitą Polską z 28 lipca 1993 r. (Dz. U. z 1998 r. Nr 51, poz. 318, Nr 51, poz. 319, Dz. U. z 1999 r. Nr 63, poz. 727).
5. Synod Archidiecezji Poznańskiej 2004 – 2008, T. 1, Dokumenty, Poznań 2008, nr 649 – 658.
6. Synod Archidiecezji Poznańskiej 2004 – 2008, T. 2, Statuty, Poznań 2008, nr 612 – 624.
7. Ustawa z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych (Dz. U. z 1959 r. Nr 11, poz. 62, tekst ujednolicony: Dz. U. z 2023 r. poz. 887).

Oprac. ks. W.J.